Rozdział 2

Do domu wróciła roztrzęsiona. Jej zachowaniem zainteresowała się Iza. Szybko poszła do pokoju siostry i powiedziała:

- Olka. Co jest? Świetna byłaś.

- I co z tego? On tam był rozumiesz? On tam był.

- Kto?

- Wojtek. Chciał gadać. Poszłam. 

- Nie możesz się tak przed nim ukrywać wiecznie!! Tak się nie da.

- Wiem, ale nie jestem gotowa.

- Proszę spróbujcie się pogodzić.

- Ok., ale robię to tylko dla ciebie!

Następnego dnia Ola miała wolne, a Andrzej zajmował się budową kliniki. Ze snu wybudził ją dzwonek do drzwi.  Zaczęła mówić sama do siebie:

-  Czy nikogo nie ma w domu? Jaką ja mam rodzinę! Jest już 8:30,a oni śpią.

Gdy otworzyła drzwi zdziwiona zapytała:

- Ty do nas? Ochrona cię wpuściła?

- Tak. Cześć. Mogę wejść?

- Najpierw powiedz mi kim jesteś i w jakim celu przychodzisz.

- Jestem Wojtek Szczepański. Przychodzę do Alana , a ty?

- Ola  Malinowska. Siostra Izy. Aaaaaaaa już kojarzę. Ty jesteś przyrodnim bratem Alana.

- Dokładnie. To wpuścisz mnie?

- Jasne wchodź.

Ola zaprosiła gościa do salonu i zaproponowała mu kawę. Gdy ją wypili Ola pobiegła na górę, a by obudzić domowników. Nie musiała tego robić, ponieważ wszyscy już byli gotowi do zejścia na dół. Gdy domownicy powitali gościa Ola ubrała się, pomalowała tylko rzęsy i lekko usta błyszczykiem. Nie lubiła mocnego makijażu. Ubrała tylko szorty i pobiegła na dół.  Gdy wróciła z codziennego biegania, jej siostra przyszła do jej pokoju i chciała pogadać:

-  Ten koleś co tu był to fajny, nie?

- Nie wiem. Co ty sugerujesz?

- Ja? Nic, o co mnie podejrzewasz?

- O nic. Tylko pytam.

- Ok. A wiesz, że ona ma własny bar?

- Teraz tak i co z tego?

- Może zaprowadzisz tam Artura, bo chciał pobyć z wujkiem.

- Dlaczego ja?

-  Mieszkasz u mnie to zrób coś!

- Ok. Kiedy mam iść?

- Teraz!

- Co?

- Nie masz pracy to ruszaj się.

Ola z niechęcią poszła po małego. W drodze mówiła do niego:

- Widzisz mały. Jakich ty masz rodziców. Każą ci chodzić do tego baru. Na kogo oni cię wychowają, co?

Gdy dotarliśmy na miejsce Ola zostawiła Artura i jego rzeczy. Teraz chciała zaszyć się w swoim pokoju i poczytać. Niestety pech chciał, że po drodze spotkała Sandrę, która od razu zaczęła ją drażnić:

- Co się tak odwaliłaś? To dla kogo te szory?

- Możesz się zamknąć? Mam cię dość.

Po tych słowach udała się do domu. To jednak nie koniec przykrych zdarzeń dla Oli. Około godziny 21:30 zadzwonił jej przyjaciel- Andrzej, który powiedział Oli, że budowa kliniki zajmie dłużej niż przewidywano i, że wszystkiego dopilnuje, a ona ma znaleźć sobie pracę. Z czasem Ola zaprzyjaźniła się z Wojtkiem Szczepańskim i postanowiła spróbować pracy za barem. Wychodziło jej nawet nieźle. Poznawała ludzi, miała mnóstwo przyjaciół. Dawno nie była taka szczęśliwa. Od momentu wypadku nie miała przyjaciela. Teraz był nim jej szef.

***********

Wojtek Szczepański

Urodzony 30 października 1993 r.